Behemoth!

Alex (Pedro Pascal) is een briljante cellist die na bijna twee decennia terugkeert naar Los Angeles. Hier krijgt hij werk als muziekcomponist voor tv-shows en films. Het geeft hem ook de gelegenheid om dichter bij zijn broer (Will Arnett) en zijn moeder te zijn, die gezondheidsproblemen heeft. Door zijn terugkomst wordt hij overspoelt door herinneringen: zijn affaire met Carol Spedding (Olivia Wilde), die hem overigens nog steeds stalkt; zijn grote liefde Nadia, eveneens een celliste, met wie hij een korte relatie had. Alex hoopt dat Nadia's dochter Viviana , een rijzende muzikale ster, zijn dochter is; het zou kunnen.

Ook de herinneringen aan zijn vader Peter komen boven. Deze was zelf muzikant en een narcistische vader die het niet kon verkroppen dat zijn kinderen getalenteerder of beroemder waren dan hij, en elk succes van hen afkraakte. Alex' relatie met zijn ouders werd bepaald door hun behoefte om hun kinderen te overtreffen. We zien een video van Alex die op zesjarige leeftijd Bach speelt in Johnny Carson's show, maar de film lijkt te suggereren dat hun koestering van de muzikale gaven van hun zonen slechts een andere manier is om hun eigen ego op te poetsen.

Het belangrijkste thema van de film is echter Alex behoefte om na te gaan of zijn gepassioneerde en briljante kunstbeoefening de invulling van rest van zijn leven niet in de weg heeft gestaan en hij daar belangrijke zaken heeft laten liggen. Hoeveel moet een kunstenaar opofferen voor zijn kunst - en is dit gerechtvaardigd?