Blue Heron

In de late jaren 90 verhuist de achtjarige Sasha (Eylul Guven) met haar Canadees-Hongaarse familie naar het idyllische Vancouver Island. Heldere luchten, eindeloze natuur en zorgeloze dagen aan het strand vormen het decor van haar jeugd. Ze speelt met haar broers, sluit voorzichtig vriendschappen en verkent de vrijheid van haar nieuwe thuis. Maar onder de oppervlakte is een onzichtbare dreiging voelbaar. Sasha’s oudere broer Jeremy (Edik Beddoes) worstelt met zichzelf en zijn steeds moeilijkere, onvoorspelbare gedrag zet het gezin onder druk. Het werpt een schaduw over hun nieuwe leven. Sasha begrijpt niet wat hem kwelt, maar zoekt toch zijn nabijheid. In een zeldzaam moment van verbondenheid geeft Jeremy haar een klein, gestolen sieraad. Een breekbaar symbool van liefde, verlies en verlangen naar begrip.

In Blue Heron, het speelfilmdebuut van de Canadees-Hongaarse filmmaker Sophy Romvari, vloeien herinnering en verbeelding in elkaar in een persoonlijk en gelaagd portret van familie en opgroeien. De film, deels gebaseerd op Romvari’s eigen jeugd, volgt Sasha niet alleen als kind, maar ook als volwassene die via foto’s en homevideo’s haar jeugd probeert te reconstrueren. Met deze caleidoscopische vertelstructuur doorbreekt Blue Heron de conventies van het traditionele coming-of-ageverhaal en ontstaat een intieme zoektocht naar herinnering, verlies en begrip binnen een gezin onder druk. De film ging in wereldpremière op het Locarno Film Festival en was daarna te zien op onder meer het Toronto International Film Festival, het Leiden International Film Festival en Film Fest Gent, waar hij diverse prijzen in de wacht sleepte.