Aleksandr viert temidden van vrienden in een buitenhuisje zijn verjaardag. Intussen is de Bom gevallen en nadert de Derde Wereldoorlog. Aleksandr lijkt zich als enige bewust van de volle omvang van de ramp; hij besluit zijn bezittingen te offeren om God te smeken het onheil te keren. Af en toe krijgt hij bezoek van de postbode, die lustig Nietzsche-citaten uit zijn mouw schudt.
Tarkovski typeerde de hoofdpersoon als antiheld, denker en eerlijk mens: “Hij riskeert het gevaar niet begrepen te worden door mensen uit zijn omgeving. Zij beschouwen zijn optreden niet als resoluut, maar als wanhopig en destructief.” De regisseur overleed...
Aleksandr viert temidden van vrienden in een buitenhuisje zijn verjaardag. Intussen is de Bom gevallen en nadert de Derde Wereldoorlog. Aleksandr lijkt zich als enige bewust van de volle omvang van de ramp; hij besluit zijn bezittingen te offeren om God te smeken het onheil te keren. Af en toe krijgt hij bezoek van de postbode, die lustig Nietzsche-citaten uit zijn mouw schudt.
Tarkovski typeerde de hoofdpersoon als antiheld, denker en eerlijk mens: “Hij riskeert het gevaar niet begrepen te worden door mensen uit zijn omgeving. Zij beschouwen zijn optreden niet als resoluut, maar als wanhopig en destructief.” De regisseur overleed niet lang nadat Het offer in Cannes drie prijzen had gewonnen.
