It Was Just an Accident

Door een ongeval raakt Eghbal's auto zwaar beschadigd. Hij stopt bij een nabijgelegen garage waar monteur Vahid werkt. Vahid is een voormalige politieke gevangene. Hij herkent het piepende geluid van Eghbal's valse been als dat van een inlichtingenofficier die hem in de gevangenis heeft gemarteld en hem blijvende nierschade heeft toegebracht. Hij zint op wraak en volgt Eghbal naar zijn huis, ontvoert hem en bereidt zich voor om hem levend te begraven. Vahid begint echter te twijfelen aan de identiteit van de man omdat hij destijds tijdens de martelingen geblinddoekt was en het gezicht van zijn beul nooit had gezien. Voor bevestiging neemt hij contact op met mede-ex-gevangenen: boekhandelaar Salar, trouwfotograaf Shiva, bruid Goli, bruidegom Ali en arbeider Hamid. Zij willen allemaal wraak nemen op de man die hen op brute wijze heeft mishandeld. Terwijl de kibbelende groep met de gevangene door Teheran rijdt in het busje van Vahid, hebben ze het over de moraliteit van het doden van hun gevangene: verlagen ze zich tot dezelfde methoden als de beul, en is hij echt wie ze denken dat hij is?

In It Was Just An Accident draait alles om schuld en vergelding. Beul Eghbal speelt een bijrol. Hoe de betrokkenen reageren – hun gevoelens, twijfels en conflicten – vormt het hart van de film. Panahi toont zo hoe haat menselijke relaties kan verscheuren, en laat zien dat de zoektocht naar rechtvaardigheid even destructief kan zijn als de oorspronkelijke daad zelf. De slachtoffers delen hetzelfde verlangen naar gerechtigheid – of beter gezegd: wraak. De lijn tussen rechtvaardigheid en wraak is echter dun. Hun missie brokkelt al snel af, terwijl twijfels, wantrouwen en verhitte discussies de groep splijten.