IVN filmfestival

Tussen Wageningen, Ede en Veenendaal ligt een stukje Nederland dat weinig mensen kennen: de Binnenveldse Hooilanden. Het gebied was ooit rijk aan bloemen, raakte daarna bijna verloren en is de afgelopen decennia met veel geduld en vakmanschap hersteld. Hooiland vertelt dat verhaal en laat zien wat er terugkomt als je de natuur ruimte en tijd geeft.

Nagesprek: na afloop gaat regisseur Melchert Meijer zu Schlochtern in gesprek met de zaal over het maken van de film en de verhalen achter de beelden.

Uitvinder Pieter Hoff was een onverbeterlijke optimist. Hij wilde 2 miljard hectare herbebossen en vond daarvoor een 'intelligente emmer' uit. Daarmee kun je bomen planten in de droogste gebieden ter wereld, zonder irrigatie. De film volgt hem naar China, Tibet, Mexico en Abu Dhabi, waar hij mensen van zijn idee probeert te overtuigen. De tijd dringt, voor de aarde en voor Hoff zelf. Hij overleed in 2021, maar zijn zoon zet zijn werk voort.

Nagesprek: ook na deze film beantwoordt regisseur Melchert Meijer zu Schlochtern vragen uit de zaal.

Rups, mens, eik, roodborst, nachtvlinder en vliegend hert leven niet náást elkaar, maar mét elkaar. In Een Gemeenschap van Leven onderzoekt filmmaker Rik van der Linden hoe alles wat leeft met elkaar verbonden is. Hij laat betrokkenen aan het woord, toont levende landschappen en kijkt kritisch naar hoe wij met de natuur samenleven. Wie RUPS zag, herkent het thema: het web van onderlinge afhankelijkheid, en waarom we daar zuinig op moeten zijn.

Nagesprek: na afloop gaat IVN-lid Kees van Wegen met drie kenners van de natuur in en om Amersfoort in gesprek: Huib van Veen, beleidsmedewerker natuur bij de provincie Utrecht, Jan van Harten, stadsecoloog van de gemeente Amersfoort, en Theo Klink, werkzaam bij Landgoed De Boom, eerst als ecoloog en tegenwoordig als vrijwilliger.

'Liefde voor de natuur begint bij goed kijken.' Dat antwoordt de vader van regisseur Sanne Rovers als zij hem vraagt wat je kunt doen tegen het gevoel van machteloosheid over de natuur. Als kind vond ze het irritant dat hij tijdens elke wandeling stilstond bij een plantje of insect. Nu trekt ze met hem en andere 'gewone' natuurbeschermers op, mensen die elk hun eigen stukje natuur proberen te behouden. Groenkijkers is een poëtische en hoopvolle film over liefde voor een plek, verdriet om wat verdwijnt en hoop op wat nog kan veranderen.

Daarna kijken we op een heel andere manier naar natuur dichtbij huis. Als de stad gaat slapen, wordt de Groningse binnenstad wakker: van het Zuiderdiep tot de Poelestraat rennen, vliegen en springen nachtdieren door het donker. Nightlife laat het nachtleven zien door de ogen van drie dieren. Een zebraspringspin wordt wakker van een voorbijrollend bierflesje. Een rat sluipt door een steeg vol neonlicht. En een kerkuil heeft de stad al verlaten, verdreven door licht en lawaai. Regisseur Anice Hut werkte ruim twee jaar aan de film. Ze komt uit de wereld van de muziekvideo's, en dat zie je terug aan de eigenzinnige montage en muziek. Wetenschappers leverden de kennis die via de voice-over in de film is verwerkt. Nightlife draaide op de openingsavond van het Wildlife Film Festival in Rotterdam. Anice Hut leidt de film zelf in.

Nagesprek: het laatste blok sluit af met een gesprek tussen twee makers die natuur dicht bij huis filmen: Anice Hut en Matthijs de Raad, regisseur van Parkleven, de film over Stadspark Schothorst die veel Amersfoorters al zagen. Hoe film je de natuur om de hoek? En verandert dat hoe mensen naar hun eigen omgeving kijken?