Als een mantra dreunt het door ons hoofd: Wees gelukkig, wees gelukkig, wees gelukkig. We doen er álles aan om ons goed te voelen. Elke dag weer. Maar het begint te knagen. Houden we onszelf niet voor de gek met deze non-stop feelgood-ideologie? Graven we zo niet ons eigen graf? We beginnen moe te worden. Het leven is moeilijk. En daarvan wegrennen put ons alleen maar verder uit. Maar tolereert onze tijd de lijdende mens nog wel? Iemand! Leer ons op adem komen. Leer ons falen! Leer ons ongelukkig zijn!
In de hoop op antwoorden (en een beetje troost bitte) gaan...
Als een mantra dreunt het door ons hoofd: Wees gelukkig, wees gelukkig, wees gelukkig. We doen er álles aan om ons goed te voelen. Elke dag weer. Maar het begint te knagen. Houden we onszelf niet voor de gek met deze non-stop feelgood-ideologie? Graven we zo niet ons eigen graf? We beginnen moe te worden. Het leven is moeilijk. En daarvan wegrennen put ons alleen maar verder uit. Maar tolereert onze tijd de lijdende mens nog wel? Iemand! Leer ons op adem komen. Leer ons falen! Leer ons ongelukkig zijn!
In de hoop op antwoorden (en een beetje troost bitte) gaan Emma en Dinda, hypochonders en kenners van de paniek, te rade bij de wereld van de filosofie.
In Arthur & Friedrich, een nacht in Bayreuth worden de grote Schopenhauer en Nietzsche voor één nacht tot leven gefantaseerd. Nooit hebben deze twee filosofen elkaar ontmoet. Tot nu. Al wandelend door de Duitse stad Bayreuth wisselen de mannen van gedachten en staan ze uiteindelijk lijnrecht tegenover elkaar. Waar de een ons probeert te verlossen van dit aardse tranendal, roept de ander ons op het ongeluk juist recht in de ogen aan te kijken. Dwars door alle vurige argumenten heen, zien we twee jonge vrouwen, Emma en Dinda, op zoek naar houvast. Al hadden de beste mannen hen liever de mond gesnoerd (want ‘er is geen vrouw die deugt’, aldus Schopenhauer).
