Een wereld waait voorbij. In een landschap van dansende stukken stof, plastic zakken en zwevende kubussen dwalen twee aandoenlijke figuren die het gevecht tegen wind allang verloren hebben maar niet zullen opgeven. Hoe verhouden we ons tot iets dat vruchtbaar maar ook destructief is?
Tochtgat speelt met de esthetiek van gedrapeerde stoffen op schilderijen van Rubens, de herkenbare humor van slapstick en de impact van levensgrote moderne beeldende kunstwerken.
Na Kadrage en DEEG maken Peter Vandemeulebroecke en Jef Van gestel met een dozijn ventilatoren Tochtgat: beeldend theater als een bewegend schilderij waarvan de kaders worden weggeblazen.
