Die worm is de stadsring, de appel is Amersfoort. Al sinds de jaren 70 van de vorige eeuw wordt er actie gevoerd om deze plek. Met die worm brachten ook de actievoerders van de toen hun actie in beeld en zelfs hun namen komen terug in ons stuk.
Ons verhaal is groter dan Amersfoort. We zien in onze tijd hoe makkelijk er een deuk geslagen kan worden in de wortel van de democratie.
Er is in deze voorstelling geen ruimte voor gepassioneerde geweldloze actievoerders (we zijn heel blij dat een aantal jongeren die rol op zich heeft genomen). Zelfs onze nauwelijks zichtbare ‘buitenvrouw’ die als een stil protest al jaren bij de ringweg zit, roept onrust en minachting op. De angst van de machthebbers is groot.
’t Is een serieus verhaal dat we brengen maar er zit ook speelsheid en onverschilligheid in de voorstelling. Niets menselijks is ons vreemd. De plaatselijke volkszangers hebben geen boodschap aan al die serieuze politiek, de snackbar is goede vrienden met iedereen en ook aan de talkshowtafel houdt ‘Benthe’ het liever gezellig.
Maar die gezelligheid verdwijnt als politieke intriganten hun kans ruiken. Alle goede bedoelingen komen dan even buiten spel te staan.
